Gromadzenie i przechowywanie danych to jedna z wielu podstawowych, ale niezwykle istotnych funkcji w cyfrowym świecie. Przechowywanie danych jest zdefiniowane przez idee czterech poziomów: pamięć główną (czasami nazywana podstawową), pamięć dodatkową, pamięć nazywaną „trzecia” i offline. Najbardziej znana jest pamięć główna i dodatkowa, ale co tak naprawdę o nich wiemy ?
Opcja głównej pamięci masowej
Główna pamięć masowa, zwykle znajdująca się wewnątrz komputera, tymczasowo przechowuje aktualnie używane aplikacje i dane. Pamięć ta jest często klasyfikowana jako ulotna lub nieulotna. Pamięć ulotna, taka jak np. RAM, traci dane, gdy tylko urządzenie traci zasilanie (wyjątkiem jest sytuacja posiadania dodatkowego systemu podtrzymywania tej pamięci tzw. battery backup). Pamięć flash na dyskach półprzewodnikowych (SSD) jest nieulotna, ponieważ dane pozostają w pamięci nawet po jej wyłączeniu. Dzięki temu niektóre aplikacje mogą odzyskać niezapisane informacje w przypadku awarii. W przeciwieństwie do RAM, pamięć tylko do odczytu (ROM) zapewnia zarówno nieulotną, jak i stałą pamięć. ROM zachowuje swoją zawartość nawet w przypadku utraty zasilania urządzenia. Nie możesz zmienić danych na nim, możesz je tylko przeczytać. ROM jest bardziej niezawodną formą przechowywania i często zawiera instrukcje rozruchu i inne dane o znaczeniu krytycznym.
Programowalna pamięć tylko do odczytu PROM
PROM to zaawansowana forma pamięci ROM, która umożliwia zapisywanie danych, ale tylko raz. Podobnie jak czysta płyta CD lub DVD, PROM nie zawiera danych zapisanych na chipie. Po zapisaniu danych nie można ich modyfikować ani usuwać.
Pamięć główna do pamięci dodatkowej
Pomimo różnych celów, pamięć główna i pamięć dodatkowa często współpracują ze sobą, tworząc idealne warunki przechowywania. Na przykład, gdy zapisujesz swoją pracę w arkuszu kalkulacyjnym, dane pliku są przenoszone z magazynu podstawowego na dodatkowe urządzenie magazynujące w celu długoterminowego przechowywania tych danych. Podobnie podstawowe urządzenie pamięci masowej pobiera dane z dodatkowego źródła, aby przyspieszyć dostęp danych.
Pamięć dodatkowa, znana również jako pamięć dyskowa, przechowuje dane do czasu ich zastąpienia lub usunięcia. Więc nawet po wyłączeniu urządzenia wszystkie dane pozostają nienaruszone.
Typowe przykłady pamięci masowych
- Dyski twarde: to standard pamięci masowej w nowoczesnych komputerach, serwerach i macierzach. Wiele systemów łączy dyski twarde jako wewnętrzne nośniki pamięci. Obecnie dyski twarde mogą obejmować dyski obrotowe i dyski półprzewodnikowe (SSD). Administratorzy systemu często tworzą nadmiarowe macierze z wielu dysków twardych, aby zapobiec przypadkowej utracie danych. Aby się upewnić, że dane przetrwają wszelkie niedogodności, dyski twarde będą przechowywać dane jako tzw. kopie zapasowe wszystkiego na różnych urządzeniach w wielu lokalizacjach, aby zapewnić szybkie odzyskiwanie naszych danych.
- Nośniki optyczne: płyty CD i DVD są najbardziej znanymi nośnikami w klasie pamięci optycznych. Nośniki te charakteryzują się wyjątkową szybkością odczytu, pojemnością i przenośnością. Dlatego do pewnego stopnia są one nadal używane jako dodatkowa pamięć masowa, mimo że pojawiły się nowocześniejsze rozwiązania.
- Taśma magnetyczna: Używana już od ponad 50 lat taśma magnetyczna, kiedyś była podstawą systemów tworzenia kopii zapasowych. Pierwsze taśmy szpulowe przekształciły się obecnie w kasety z taśmami o dużej pojemności, charakteryzujące się wyjątkową trwałością, która dzięki temu zapewnia im miejsce w ponad połowie dzisiejszych hybrydowych centrów danych. Zastosowanie taśm ma sens gdy potrzebujemy niedrogiego dodatkowego magazynu, zmniejszając wymagania dotyczące przechowywania.
- Pamięć dodatkowa jest tak nazywana, ponieważ jest niezależna od systemu i nie ma bezpośredniego dostępu do procesora, w rezultacie jest znacznie wolniejsza niż pamięć podstawowa. W tym przypadku jednak brak prędkości rekompensuje się większą retencją danych, może również przechowywać znacznie więcej informacji. Dodatkowa pamięć masowa jest zwykle dwa razy tańsza w porównaniu z jej podstawowym odpowiednikiem.
Chmura jako pamięć masowa
W wielu organizacjach chmura szybko stała się równorzędnym nośnikiem pamięci masowej dla pamięci głównej i dodatkowej, Dzięki dzisiejszym szybszym połączeniom sieciowym, dostępności tzw. mikro-usług i innym postępom technologicznym, chmura jest obecnie coraz częściej wykorzystywana do przetrzymywania danych. Widoczne zalety przechowywania informacji w chmurze to bezpieczeństwo i dostępność danych oraz szybki zdalny dostęp z dowolnego miejsca.
Podsumowanie
Podstawowa i dodatkowa pamięć masowa jest integralną częścią kompleksowej strategii pamięci masowej. Pierwsza zapewnia szybki i sprawny dostęp do zasobów, druga oferuje rozwiązanie do długoterminowego przechowywania ogromnych ilości danych — np. dokumentów, zdjęć, filmów itd. — które gromadzimy w sposób ciągły. Czasami przyjmujemy pamięć masową za rzecz normalną i oczywistą, ale obecne środowisko IT nie mogłoby bez niej funkcjonować.